De vrijdag, voordat het weekend echt van start gaat, verklaar ik tot Travel Food Friday. Op deze laatste dag van de werkweek, deel ik een recept / kookboek, food experience, een fijn restaurant dat ik tijdens een van mijn reizen ontdekte of in Nederland bezocht, met je. Smakelijk weekend gewenst!

Austrian Airlines bracht me in 1999 – een eeuwigheid geleden – naar hun thuisbasis Flughafen Wien-Schwechat voor een paar dagen sightseeing in de Oostenrijkse hoofdstad. Op een koude februaridag bezoek ik natuurlijk de Stephansdom, de StaatsOpera, de Hofburg, het Prater en het Hundertwasserhaus. Echter, naar Wenen gaan en geen originele Wiener Sachertorte eten, is bijna een schande.
Travel_Food_Friday_Wenen

Oude taart
De geschiedenis van de wereldberoemde originele Wiener Sachertorte begint in het jaar 1832, wanneer de 16-jarige leerlingkok Franz Sacher aan het hof van Prins Metternich een heerlijk dessert maakt. Sinds die tijd is het handgeschreven recept van de Wiener Sachertorte een streng bewaard – en bewaakt – geheim.

Hotel Sacher, daar moet je wezen
Bij de deur staan keurige heren met hoge hoeden. “Goedendag mevrouw,” begroeten ze me, terwijl ze een goedkeurend knikje weggeven. Amper een voet over de drempel gezet, snelt een andere strak in het pak gehesen medewerker zich naar me toe. “Komt u maar mee naar de garderobe.” Deze pinguin zoekt ook een tafeltje voor mij, waaraan ik plaats mag nemen en brengt me de kaart. Eigenlijk overbodig natuurlijk, ik wil maar één ding, taart. Niet zo maar taart, maar dé taart waar iedereen die hier binnenzit voor komt.
Voor de vorm blader ik quasi geinteresseerd het menu door. “Ich möchte gern die Wiener Sachertorte,” zeg ik op mijn beste Duits (of is het nou Oostenrijks?) tegen de beste man. Statige personen op de vele schilderijen kijken me indringend aan, het rode pluche domineert de zaak. Naast me zit een oudere dame, die nadat ze een stuk taart naar binnen heeft gewerkt, gewoon nog een stuk bestelt.

Travel_Food_Friday_Wiener_Sachertorte_collage
Hap…..!
Telkens als het bediend personeel door de zaak loopt, ben ik teleurgesteld als ze niet bij mijn tafeltje halt houden. Eindelijk – in het echt slechts een minuut of vijf wachten, in gedachten een eeuwigheid – op een zilveren dienblad staat mijn stuk taart. Het moment van de waarheid, ik ga een hap nemen van de bekendste taart ter wereld. Ik ga mijn tanden zetten in de Wiener Sachertorte. Daar gaat tie dan…. Mmmmmm, lekker!

Bekentenis
Maar.. Is er een maar, hoor ik je denken? Ja, ik moet bekennen, het was een heerlijk stuk gebak, maar ik heb in mijn leven wel lekkerdere lekkernijen op.
Aanvulling: zo dacht ik er in 1999 over. In 2015 ging ik niet naar Wenen, maar Oman. Tijdens mijn overstap in Istanbul, zette ik in de business lounge van Turkish Airlines opnieuw mijn tanden in de Wiener Sachertorte. Conclusie: ik vond de taart zoals ik die daar proefde niet te versmaden.

Wiener Sachertorte thuis
In 1999 betaalde ik 50 ATS (Oosterijkse Shilling) voor de een stuk taart en 40 ATS voor een flesje cola. Omgerekend is naar de huidige Euro is dat respectievelijk €3,63 en €2,91. Ga er echter maar vanuit dat de prijzen in de loop der jaren gestegen zijn.

Op internet kun je talloze recepten vinden van diverse koks – chefs & amateurs – die trachten de Wiener Sachertorte te maken. Wil je echter de real deal dan bestel je op de website van Hotel Sacher een exemplaar, zodat je thuis kunt genieten van deze heerlijke chocoladetaart. De site zet er voor alle zekerheid bij dat de taart ongeveer 16 dagen houdbaar is. Grapjassen, alsof iemand meer dan twee weken wacht met op eten……

Zette jij al eens je tanden in deze lekkernij?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *